Michiel Woldendorp ( 27-06-1948) is cultuurverkenner, schrijver en essayist. Hij schrijft van hart tot hart — voor de mens die in het leven wordt stilgezet, die zichzelf ontmoet in kwetsbaarheid, ziekte of existentiële vragen.

Zijn werk wortelt in de gnostiek: de weg van innerlijk weten,
 — geen geleerdheid, maar herinnering.
Een ontwaken van het licht dat in ieder mens aanwezig is.

Hij haalt zijn inspiratie uit kunst en cultuur en uit de wijsheid van de oudheid: de Mysterieculturen van Egypte, de Griekse filosofie, Sumerische bronnen, Hermetische geschriften, de Katharen, de Nag Hamadi Geschriften en de bezielde tradities van de Middeleeuwen.

In deze oude stemmen zoekt hij die ene onderliggende waarheid:
de goddelijke vonk in het hart van de mens zelf.

Sinds 2014 leeft hij met de ziekte van Kahler ofwel beenmergkanker. Een leven van scans, controles en nachten van benauwdheid, bracht hem oog in oog met zijn sterfelijkheid. In momenten waarin ademen geen vanzelfsprekendheid meer was en het hoofd uit het raam moest om lucht te vinden, viel alle overbodigheid weg.

Wat bleef, was essentie.

Vanuit die doorleefde werkelijkheid schrijft hij zijn essays.
Geen theorie, maar ervaring. Geen dogma’s, maar échte ontmoeting.
Zijn woorden zijn gericht aan de kwetsbare mens — en aan ieder mens die zichzelf niet langer kan ontlopen.

Zijn literaire werk is altijd een uitnodiging:
Om in het midden van persoonlijke kwetsbaarheid de ziel te raken.
Om daarin je innerlijke licht in ontroering te ontmoeten.
Dat innerlijke licht, dat nooit dooft.