De boekenplank van Michiel Woldendorp

De bronnen van een schrijver

De boekenplank van Michiel Woldendorp

Een persoonlijke wandeling langs boeken die mijn denken, schrijven, zoeken en verwonderen mede hebben gevormd.

Waarom deze boekenplank?

Wie mijn romans en essays leest, vraagt mij regelmatig welke schrijvers en boeken mij het meest hebben beïnvloed. Dat is geen eenvoudige vraag. Een schrijver ontstaat niet uit één boek, maar uit een leven lang lezen, nadenken, twijfelen en opnieuw beginnen.

Deze boekenplank is daarom geen lijst van ‘de beste boeken’. Ook is het geen overzicht van alles wat ik ooit gelezen heb. Zij laat zien welke werken mij gedurende mijn leven hebben geraakt, uitgedaagd of blijvend hebben geïnspireerd.

Sommige boeken heb ik slechts één keer gelezen. Andere heb ik tientallen jaren later opnieuw opengeslagen en bleken mij ineens iets heel anders te vertellen dan vroeger. Goede boeken veranderen immers niet alleen de lezer; zij veranderen ook mee met zijn leven.

Als biochemicus heb ik geleerd nauwkeurig waar te nemen en vragen te blijven stellen. Als schrijver ontdekte ik dat literatuur, geschiedenis, filosofie en spiritualiteit dezelfde nieuwsgierigheid kunnen oproepen. Juist op het raakvlak van die werelden ontstonden uiteindelijk mijn eigen boeken.

Op deze pagina nodig ik u uit om een wandeling te maken langs de boeken die mij hebben gevormd. Niet omdat u ze allemaal zou moeten lezen, maar omdat zij iets vertellen over de weg waarlangs mijn eigen schrijverschap zich heeft ontwikkeld.

Misschien ontdekt u onderweg ook een boek dat u zelf opnieuw wilt openslaan.

Kom even mee naar mijn boekenplank

Kom even mee naar mijn boekenplank. Misschien ken je dat gevoel: dat een boek niet alleen iets is wat je leest, maar iets wat met je meeloopt, soms jarenlang. Welke boeken zijn bij jou blijven hangen, lang nadat je de laatste bladzijde had omgeslagen? Op deze pagina nodig ik je uit om mee te kijken naar een aantal boeken die voor mij zo’n betekenis hebben gekregen.

Dit is geen volledige lijst van alles wat ik ooit gelezen heb, maar een persoonlijke plank met boeken die mij onderweg hebben aangeraakt, uitgedaagd en soms zelfs een beetje veranderd. Sommige titels brachten twijfel, andere troost; sommige maakten mij stiller, andere wakkerder. Misschien herken je dat: een boek dat precies op het juiste moment op je pad komt en daarna niet meer helemaal uit je leven verdwijnt.

Voor alle duidelijkheid: deze boeken staan hier niet omdat ik ze verkoop. Ik heb ze ooit zelf gekocht, gelezen, onderstreept, teruggelegd en later weer opgepakt omdat ze voor mij betekenis kregen. Ze staan hier naast mijn eigen geschreven boeken als bronnen van inspiratie, niet als handelswaar. Zie deze pagina daarom vooral als een uitnodiging: kom even naast mij staan, kijk mee, en ontdek welke titels mijn denken, schrijven, zoeken en verwonderen mede hebben gevormd.

Een persoonlijke opmerking

De volgorde van deze boeken zegt niets over hun waarde. Sommige behoren al meer dan vijftig jaar tot mijn vaste metgezellen, andere heb ik pas veel later ontdekt. Toch hebben zij één ding gemeen: ieder van deze boeken heeft op enig moment een deur geopend naar een nieuw inzicht, een andere manier van kijken of een vraag die mij nooit meer heeft losgelaten.

Mijn persoonlijke selectie

De onderstaande boeken vormen geen zakelijke lijst, maar een persoonlijke plank: titels die mij geraakt, uitgedaagd, wakker gemaakt of jarenlang begeleid hebben.

Nag Hammadi-geschriften – Jacob Slavenburg en Willem Glaudemans

De Nag Hammadi-geschriften brachten mij dichter bij een vroege, vaak verborgen laag van het christendom. Het gaat om teksten die pas in de twintigste eeuw opnieuw sterk in de belangstelling kwamen en die een ander licht werpen op geloof, kennis en innerlijke bevrijding. Wat mij hierin raakte, was het gevoel dat achter de bekende geloofstaal nog een fluisterende, bijna vergeten wereld schuilging. Een wereld waarin zoeken geen zwakte is, maar een vorm van trouw aan wat diep vanbinnen blijft roepen. “Het voelde alsof ik eindelijk een vergeten deur opende naar iets waar mijn ziel al langer naar zocht.” Soms had ik bij het lezen het gevoel dat ik niet alleen oude teksten ontmoette, maar ook vergeten mogelijkheden van geloven, denken en mens-zijn. Dit boek maakte mij ontvankelijker voor stemmen die niet altijd in het middelpunt hebben gestaan, maar juist daardoor des te zachter en indringender blijven spreken.

Pistis Sophia

Pistis Sophia is voor mij een boek dat je niet snel uitleest, maar langzaam binnengaat. Het is een mystiek-gnostisch geschrift waarin licht, afdaling, inzicht, verlossing en de weg van de ziel steeds terugkeren. De taal is soms vreemd en plechtig, maar juist daardoor word je gedwongen langzamer te lezen, alsof elke zin eerst door stilte heen moet. “Dit is zo’n boek dat mij niet geruststelde, maar juist dieper liet voelen hoeveel er nog te zoeken valt.” Wat mij ontroert, is dat dit boek de ziel niet voorstelt als iets dat alles al weet, maar als iets dat onderweg is: zoekend, struikelend, verlangend naar licht. Het gaf mij ruimte om ook mijn eigen vragen niet meteen op te lossen, maar ze mee te dragen als deel van een innerlijke reis.

De kerkvaders

De teksten van de kerkvaders hebben mij geholpen om het christelijke denken niet als iets vanzelfsprekends te zien, maar als iets dat door mensen, tijden en omstandigheden is gevormd. In deze vroege stemmen hoor je niet alleen leer, maar ook strijd, ernst, hoop en bezieling. Hier zie je geloof in wording: kwetsbaar, vurig, soms hard, maar ook intens menselijk. “Ik voelde hier hoe menselijk geloof kan zijn: kwetsbaar, vurig, zoekend en soms ook strijdend.” Wat mij raakt, is dat achter de grote woorden mensen schuilgaan die zelf ook moesten zoeken naar taal voor het onzegbare. Daardoor werden deze teksten voor mij geen droge geschiedenis, maar sporen van mensen die iets heiligs wilden bewaren, zelfs wanneer woorden tekortschoten.

Hermes Trismegistus – Jacob Slavenburg en Willem Glaudemans

De hermetische traditie in Hermes Trismegistus spreekt mij aan omdat zij de mens niet los ziet van het grotere geheel. Aarde en kosmos, verstand en verwondering, zichtbare werkelijkheid en innerlijke wijsheid raken elkaar hier voortdurend. De teksten ademen een oude wijsheidstraditie waarin kennis geen bezit is, maar een weg naar innerlijke afstemming. “Bij dit boek voelde ik mij even minder klein, alsof mijn vragen verbonden waren met iets veel groters.” Juist dat heeft mij geraakt: het gevoel dat een mens niet alleen bestaat uit dagelijkse zorgen en losse gedachten, maar deel kan zijn van een groter verband. Dit boek gaf mijn verwondering ruimte en maakte mijn vragen minder eenzaam.

Socrates op sneakers

Socrates op sneakers liet mij opnieuw ervaren hoe krachtig een goede vraag kan zijn. Een vraag kan iets openen wat een antwoord soms juist afsluit. Het boek laat zien hoe je met aandacht, rust en eerlijkheid kunt onderzoeken wat je denkt te weten. “Soms raakte een eenvoudige vraag mij harder dan een groot antwoord ooit had kunnen doen.” Wat mij hierin ontroert, is de eenvoud ervan: dat een mens dichter bij zichzelf en bij een ander kan komen door werkelijk te vragen en werkelijk te luisteren. Het boek herinnert mij eraan dat een goed gesprek soms een kleine vorm van genade is.

De eeuwige mens – G.K. Chesterton

De eeuwige mens van G.K. Chesterton raakte mij door de combinatie van verbeelding, overtuiging en historische breedte. Chesterton schrijft over mens, religie, cultuur en christendom alsof hij achter de feiten opnieuw het wonder probeert te zien. “Tijdens het lezen voelde ik hoe de oude vragen van de mens ineens weer dichtbij kwamen.” Dit boek gaf mij het gevoel dat de mens door alle eeuwen heen blijft zoeken naar een thuis voor zijn ziel. Het raakte mij omdat het grote vragen niet kleiner maakt, maar juist met warmte en verbeelding teruglegt in het hart van het menselijk bestaan.

Evangelie van Thomas

Het Evangelie van Thomas blijft voor mij een tekst waar ik naar terugkeer. De uitspraken zijn kort, soms raadselachtig, maar vaak ook indringend. Omdat het vooral bestaat uit losse logia of spreuken, lees je het anders dan een doorlopend verhaal. Je wordt niet meegenomen door een plot, maar stilgezet door een zin. “Soms bleef één zin in mij nagloeien, alsof hij iets aanraakte wat ik nog niet durfde uit te spreken.” Dat nagloeien is precies wat deze tekst bijzonder maakt. Sommige woorden lijken eerst gesloten, maar gaan later open, soms pas wanneer het leven zelf je heeft veranderd. Voor mij voelt Thomas als een stille metgezel die niet aandringt, maar blijft wachten tot je opnieuw durft te luisteren.

Gnosis en gnostiek – Bram Moerland

Gnosis en gnostiek van Bram Moerland gaf mij taal voor een zoektocht die niet alleen verstandelijk is. Het boek maakt helder wat met gnosis bedoeld kan worden: niet zomaar kennis, maar een vorm van innerlijk herkennen en ontwaken. “Bij sommige bladzijden voelde ik ontroering, omdat ze woorden gaven aan iets wat al stil in mij aanwezig was.” Dat is voor mij de kracht van dit boek: het raakt aan een weten dat niet hard of luid is, maar eerder zacht, herkenbaar en diep persoonlijk. Het gaf mij het gevoel dat oude teksten soms niet ver weg staan, maar onverwacht dichtbij kunnen komen, alsof ze iets in je aanspreken wat al lang wachtte om gehoord te worden.

De geheime boodschappen van Rennes-le-Château – Jaap Rameijer

De geheime boodschappen van Rennes-le-Château spreekt tot mijn verbeelding omdat geschiedenis, symboliek en mysterie hier door elkaar heen lopen. Rennes-le-Château is voor mij zo’n plek waar verhalen zich hechten aan stenen, landschap en stilte. Het boek raakt aan verborgen boodschappen, religieuze symboliek en de menselijke neiging om achter het zichtbare een diepere laag te vermoeden. “Dit boek maakte iets in mij wakker: het verlangen om achter het zichtbare de fluistering van oude verhalen te horen.” Wat mij raakt, is dat mysterie hier niet alleen een raadsel is, maar ook een vorm van verlangen. Het verlangen dat er onder plaatsen, tekens en verhalen nog iets ligt dat ons wil raken, alsof het verleden niet dood is maar zacht blijft fluisteren.

Ethica – Spinoza

Spinoza’s Ethica is voor mij geen gemakkelijk boek, maar wel een boek dat respect afdwingt. Het is opgebouwd met een bijna wiskundige strengheid, waardoor je als lezer langzaam en precies moet denken. Zijn beschouwingen over God, natuur, vrijheid, rede en menselijk handelen zetten mij telkens opnieuw stil. “Soms voelde het alsof Spinoza mij streng, maar eerlijk dwong om helderder naar mijzelf te kijken.” Wat mij diep raakt, is dat zijn helderheid niet koud hoeft te zijn. Juist door zo eerlijk naar oorzaken, vrijheid en menselijk handelen te kijken, ontstaat er ook mildheid. Dit boek helpt mij om mijzelf en anderen minder oppervlakkig te beoordelen.

Herfsttij der Middeleeuwen – Johan Huizinga

Herfsttij der Middeleeuwen van Johan Huizinga heeft mijn gevoel voor geschiedenis verdiept. Huizinga laat een tijdperk niet alleen zien in feiten en jaartallen, maar in beelden, angsten, rituelen, kleuren en verlangens. “Bij Huizinga voelde ik de geschiedenis niet als verleden tijd, maar als een wereld die nog even ademhaalde.” Dat raakte mij sterk, omdat het verleden ineens niet meer ver weg leek. Het boek liet mij voelen dat mensen uit andere eeuwen ook leefden met hoop, vrees, schoonheid, geloof, bijgeloof en verdriet. Daardoor werd geschiedenis voor mij geen archief, maar een menselijke ademtocht door de tijd.

Plaatsen waar de geest waait – Peter Huys en Mirjam Duivenvoorden

Plaatsen waar de geest waait raakt aan mijn liefde voor plekken waar geschiedenis en bezieling samenkomen. Sommige plaatsen lijken iets te bewaren wat niet meteen zichtbaar is: stilte, herinnering, symboliek of een oude adem. “Bij sommige plekken voel ik mij stiller worden, alsof de geschiedenis mij daar zachtjes aanspreekt.” Dit boek raakt mij omdat het woorden geeft aan iets wat ik zelf vaak heb gevoeld: dat een plaats soms meer is dan een locatie. Soms lijkt een plek je even aan te kijken, je te vertragen, je te herinneren aan iets groters dan jezelf.

Schatgraven in Thomas – Bram Moerland

Schatgraven in Thomas van Bram Moerland hielp mij om het Evangelie van Thomas langzaam en aandachtig te benaderen. Het boek leest voor mij als een gids bij een tekst die zich niet in één keer prijsgeeft. “Het voelde alsof ik met elke zin iets dieper groef, niet alleen in de tekst, maar ook in mijzelf.” Dat is precies waarom dit boek mij raakte. Het liet mij ervaren dat lezen soms een vorm van afdalen is: door lagen van taal, uitleg en betekenis heen, totdat je merkt dat de tekst niet meer alleen over vroeger gaat. Dan wordt lezen een innerlijke beweging, bijna een gesprek met iets wat al lang in stilte aanwezig was.

Valsheid in geschrifte – Jacob Slavenburg

Valsheid in geschrifte van Jacob Slavenburg heeft mij scherper leren kijken naar overlevering, macht en selectie binnen religieuze geschiedenis. Het boek stelt vragen over hoe teksten zijn ontstaan, doorgegeven, aangepast of juist buiten beeld geraakt. “Dit boek raakte mij omdat het liet voelen hoe kwetsbaar waarheid wordt wanneer macht bepaalt wat herinnerd mag worden.” Wat mij hierin blijft raken, is de gedachte dat achter elke traditie ook stiltes liggen: stemmen die verdwenen, keuzes die gemaakt werden, teksten die niet mochten blijven spreken. Dit boek maakte mijn zoeken eerlijker, maar ook gevoeliger voor wat verloren kan gaan wanneer mensen bepalen welke waarheid bewaard mag worden.

Gebeden van de kosmos – Neil Douglas-Klotz

Gebeden van de kosmos van Neil Douglas-Klotz gaf bekende gebeden voor mij een nieuwe klank en ademruimte. Door de Aramese benadering voelde taal minder vast en meer levend. Het boek laat zien dat vertaling niet alleen gaat over woorden omzetten, maar ook over klank, ritme, beeld en beleving. “Soms voelde het alsof oude woorden opnieuw zacht in mij begonnen te zingen.” Dat vond ik ontroerend, omdat bekende woorden ineens weer kwetsbaar en oorspronkelijk werden. Dit boek liet mij ervaren dat gebed niet alleen iets is wat je uitspreekt, maar ook iets wat je ontvangt: als adem, stilte, trilling en een open ruimte in jezelf.

Wij zijn ons brein – Dick Swaab

Wij zijn ons brein van Dick Swaab staat op een andere manier op mijn boekenplank. Het schuurt soms met spirituele en filosofische boeken, en juist daarom vind ik het waardevol. Het boek benadert vragen over identiteit, gedrag, lichaam, hersenen en vrije wil vanuit de neurowetenschap. “Dit boek maakte mij ongemakkelijk, maar juist dat ongemak hield mij eerlijk tegenover mijn eigen overtuigingen.” Wat mij raakt, is dat het de mens kwetsbaar maakt zonder hem eenvoudig te maken. Het dwingt mij om niet alleen over ziel, geest en betekenis te spreken, maar ook over lichaam, aanleg, brein en begrenzing. Juist in die spanning blijft de vraag naar wie wij zijn voor mij open en aangrijpend.

Ouder worden – Elke Heidenreich

Ouder worden van Elke Heidenreich raakt mij door de warmte waarmee het spreekt over leeftijd, herinnering, lezen en levenservaring. Het boek is licht van toon, maar niet oppervlakkig. Het gaat over ouder worden zonder het mooier te maken dan het is, maar ook zonder de schoonheid ervan te verliezen. “Dit boek raakte mij omdat het ouder worden niet verzacht, maar er toch een onverwachte tederheid in vindt.” Wat mij hierin ontroert, is de mildheid waarmee naar het leven wordt gekeken. Alsof ouder worden niet alleen betekent dat er dingen verdwijnen, maar ook dat sommige ervaringen zachter, helderder en kostbaarder worden. Dit boek herinnert mij eraan dat een mensenleven zelf ook gelezen kan worden: bladzijde voor bladzijde, met aandacht, verlies, liefde, herinnering en soms een glimlach die alles even lichter maakt.

Roussillon Katharenland – Michelin

Roussillon Katharenland van Michelin hoort voor mij bij de boeken die niet alleen informeren, maar ook een landschap tot leven wekken. Het verbindt reizen, geschiedenis en verbeelding met elkaar. De streek van de Katharen, met haar kastelen, heuvels, dorpen, bergwegen en oude verhalen, roept bij mij iets op van zoeken naar sporen in het landschap. Dat gevoel is voor mij niet alleen uit boeken gekomen. Tijdens een reis door Frankrijk, toen ik ongeveer twintig jaar oud was, heb ik deze omgeving een week lang bezocht. Die reis is mij altijd bijgebleven, juist omdat het landschap niet alleen mooi was, maar geladen voelde met geschiedenis, stilte en een aanwezigheid die moeilijk onder woorden te brengen is. Tijdens een klim omhoog zag ik op de terugweg van de top mensen naar beneden komen die zichtbaar ontroerd waren. Twee of drie van hen zeiden, bijna alsof ze het zelf niet anders konden benoemen: “Daar is God.” Dat moment heeft zich in mij vastgezet. Het raakte mij omdat ik voelde dat sommige plaatsen een mens openen op een manier die je niet kunt plannen. “Bij dit boek voelde ik opnieuw het verlangen om over die wegen te gaan en te luisteren naar wat de stenen nog weten.” Wat mij vooral ontroert, is dat het Katharenland voor mij geen abstracte geschiedenis bleef. Het werd een landschap dat iets in mij raakte: de ruïnes, de hoogte, de stilte, de gedachte aan mensen die daar geloofden, vluchtten, leden en hoopten. Dit boek brengt mij terug naar dat jonge moment van kijken, klimmen en geraakt worden, en laat mij voelen dat sommige reizen pas jaren later hun diepste betekenis prijsgeven.

Schatten op schrift – André Bouwman en Irene O’Daly

Schatten op schrift van André Bouwman en Irene O’Daly past voor mij prachtig op deze boekenplank, omdat het de liefde voor oude teksten, handschriften en overlevering zichtbaar maakt. Het boek brengt 50 prachtig gefotografeerde manuscripten uit heel Europa samen en laat zien hoe rijk, kwetsbaar en veelvormig onze schriftelijke erfenis is. Het laat voelen dat boeken niet alleen dragers van woorden zijn, maar ook tastbare getuigen van mensen die vóór ons lazen, schreven, bewaarden en doorgaven. In zo’n boek komt geschiedenis heel dichtbij: als perkament, inkt, aandacht, kleur, zorg en vakmanschap. “Bij dit boek voelde ik eerbied voor alles wat mensen ooit met hun handen hebben vastgelegd, zodat het de tijd kon overleven.” Wat mij ontroert, is de gedachte dat elk manuscript ooit door handen is gegaan die hoopten dat woorden zouden blijven. Elk blad lijkt iets te bewaren van zorg, stilte en toewijding. Het raakt aan mijn belangstelling voor bronnen, verborgen kennis en oude geschriften; precies het soort geschriften dat ook in mijn eigen boek De Codex Sophia een rol speelt. Daardoor voelt dit boek voor mij niet alleen als een kijkboek, maar als een ontmoeting met de kwetsbare adem van geschreven herinnering.

De bibliotheek is nooit af

Wanneer ik langs mijn boekenkast loop, zie ik niet alleen boeken. Ik zie ontmoetingen. Sommige schrijvers kwamen slechts even voorbij, anderen zijn stille reisgenoten geworden die mij al tientallen jaren vergezellen.

Waarschijnlijk zal deze boekenplank nooit voltooid zijn. Er zullen nieuwe boeken bijkomen, andere zullen opnieuw gelezen worden en sommige zullen in een ander licht komen te staan dan vroeger.

Dat is misschien wel het mooiste van lezen. Een goed boek verandert niet alleen onze gedachten; het verandert mee met ons leven.

Ik hoop dat deze persoonlijke boekenplank u nieuwsgierig heeft gemaakt. Misschien naar een schrijver die u nog niet kende. Misschien naar een boek dat u ooit las en opnieuw wilt openslaan. Of misschien zelfs naar de vraag welke boeken ú hebben gevormd.

Want uiteindelijk draagt iedere lezer een onzichtbare bibliotheek met zich mee.

Veelgestelde vragen over deze boekenplank

Hieronder beantwoord ik een paar vragen die je misschien kunt hebben bij deze boekenplank. Ze helpen om duidelijk te maken waarom deze titels hier staan, hoe persoonlijk deze selectie is en hoe je deze pagina kunt lezen: niet als verkooplijst, maar als een uitnodiging om mee te kijken in mijn leesweg.

Zijn deze boeken via deze website te koop?

Nee. De boeken op deze pagina worden niet door mij verkocht. Ik noem ze alleen omdat ze voor mij persoonlijk betekenis hebben gekregen en omdat ze iets laten zien van de achtergrond van mijn denken en schrijven.

Heb je al deze boeken zelf gelezen?

Ja. Dit zijn boeken die ik zelf heb gekocht, gelezen en op verschillende momenten opnieuw heb opgepakt. Sommige titels hebben mij vooral intellectueel gevormd, andere raakten mij juist door hun sfeer, stilte of spirituele diepte.

Waarom staan deze boeken naast je eigen geschreven boeken?

Omdat ze iets laten zien van de bronnen, vragen en thema’s die mij hebben gevormd. Ze zijn geen onderdeel van mijn aanbod, maar vormen wel een persoonlijke achtergrond bij mijn eigen werk, waaronder De Codex Sophia.

Mag ik reageren of een eigen boekentip delen?

Graag zelfs. Als een titel op deze pagina iets bij je oproept, of als je zelf een boek hebt dat je leven, denken of geloof heeft geraakt, dan mag je mij altijd mailen via info@codexsophia.nl.

Is dit een aanbevelingslijst?

Ja en nee. Je mag de titels zeker zien als boeken die ik van harte onder de aandacht breng, maar het is geen objectieve lijst met “de beste boeken”. Het is vooral een persoonlijke selectie van boeken die mij hebben gevormd, geraakt of aan het denken hebben gezet.

Waarom staan er vooral spirituele, historische en filosofische boeken op?

Omdat juist die thema’s sterk aansluiten bij mijn eigen zoektocht. Geloof, geschiedenis, gnosis, oude teksten, mensbeeld en bewustwording keren ook terug in mijn eigen manier van denken en schrijven.

Komt deze boekenplank later nog in beweging?

Dat kan heel goed. Een boekenplank is nooit helemaal af. Soms krijgt een boek later opnieuw betekenis, of komt er een titel bij die onverwacht belangrijk wordt. Deze pagina mag daarom met mijn eigen leesweg meegroeien.

Moet ik deze boeken in een bepaalde volgorde lezen?

Nee. Je hoeft deze lijst niet van boven naar beneden te volgen. Begin vooral bij de titel die jou raakt, nieuwsgierig maakt of op dit moment iets in je wakker roept.

Waarom schrijf je zo persoonlijk over deze boeken?

Omdat deze pagina niet bedoeld is als zakelijke bibliografie. Ik wil laten zien wat boeken met een mens kunnen doen: hoe ze vragen oproepen, troosten, schuren, openen en soms jarenlang met je meereizen.

Zijn de omschrijvingen recensies?

Nee. Het zijn geen volledige boekbesprekingen en ook geen literaire beoordelingen. Het zijn persoonlijke leeservaringen: korte indrukken van wat deze boeken bij mij hebben losgemaakt.

Wat is de relatie met De Codex Sophia?

Sommige boeken op deze plank raken aan bronnen, sferen en thema’s die ook in De Codex Sophia een rol spelen. Denk aan oude geschriften, verborgen betekenissen, innerlijke zoektocht, geschiedenis en de vraag wat mensen door de tijd heen aan elkaar doorgeven.

Wil je iets met mij delen?

Heeft deze boekenplank iets bij je aangeraakt, herken je een titel, of is er een boek dat in jouw eigen leven een stille metgezel is geworden? Ik zou het bijzonder vinden om te horen welk boek jou heeft gevormd, getroost, wakker geschud of op een nieuw spoor gezet. Je bent van harte welkom om mij persoonlijk te mailen via info@codexsophia.nl.

Dank je wel dat je de tijd hebt genomen om met mij langs deze boekenplank te wandelen. Voor mij zijn dit geen toevallige titels, maar sporen van jaren lezen, zoeken, verwonderen en soms stil worden. Ik hoop dat je onderweg iets hebt herkend, dat een titel je nieuwsgierig heeft gemaakt, of dat er misschien een herinnering aan een eigen belangrijk boek zachtjes is meegekomen. Als dat zo is, dan heeft deze pagina precies gedaan wat ik hoopte: niet alleen iets laten zien van mijn boeken, maar ook even ruimte maken voor jouw eigen leesverhaal.

De boekenplank van Michiel Woldendorp
Persoonlijke leesweg en bronnen van inspiratie.